DOTZIRK

varma sommardagar

sverige-flag

Dat je dan naar een Scandinavisch land emigreert omdat ‘de zomers niet zo warm zijn als in Nederland’ en vervolgens de warmste zomer sinds 200 jaar voor je kiezen krijgt. Want het was me er eentje hoor. Ongeveer heel Zweden stond in brand, waterbronnen raakte uitgeput, geen bes/framboos in de tuin en barbecuen was ineens een heel stuk minder vrijblijvend dan normaal.

Uitgerekend die zomer dat we van alles aan de buitenkant van het huis willen doen. Nu we binnen een hoop (lees: maar nog lang niet alles) hebben gedaan stond er voor deze zomer ‘project facade’ letterlijk in de steigers. De meeste huizen zijn hier traditioneel afgetimmerd met hout in de karakteristieke rode kleur, zo ook ons eigen huisje. Het materiaal echter waarmee dit gedaan was, was iets minder traditioneel en was ronduit om te huilen. Ik zal de details besparen, het kwam erop neer dat de hele boel eraf moest en vernieuwd moest worden met echt hout. Gelijk ook een nieuwe uitdaging voor bouwbedrijf Bruienne & Co want met dit hamertje had ik overduidelijk nog niet getimmerd. Gelukkig is in dit land van ‘doe het lekker zelf omdat het kan’ een steiger snel geregeld en hout vlot besteld….en daar gingen we dan. Het eerste stukje nog even met wat hulp van een Nederlandse timmerman en daarna zelf verder.

Maar daar kwam de onzweeds warme zomer ons behoorlijk de pipi lauw (meer gloeiend heet eigenlijk) maken. Met de spreekwoordelijke reuzel uit allerhande lichaams openingen was het een ware slag om het gedaan te krijgen. Nu moet je weten, ik ben al niet zo’n zonnestraal en als ik 30 plus graden in de volle zon de timmerman moet gaan uithangen dan stop ik met normaal functioneren. Dus. Vroeg op en dan zoveel mogelijk doen en hopen dat het in de avond nog een beetje te harden was. Dat schoot dus niet echt op en het bleek een behoorlijke klus die me 1500+ spijkers verder in het leven bracht en zongebruinde biceps van het zware handwerk. Allerlei zaken dus die ik nog niet eerder in mijn leven had mogen meemaken….

Jobba på facade

Een ander bijkomend Cruyffiaans voordeel (nadeel?) was het dak. Omdat we nu zo’n geweldige steiger tegen het huis hadden staan kwamen we erachter dat het dak aan de achterkant van het huis behoorlijk K met P was. Eigenlijk helemaal slecht en ook dringend aan vervanging toe. Als in: wacht er nog een herfst/winter mee en kijk hoe het regent in je slaapkamer. We besloten dat ook maar gelijk aan te pakken om dat we liever droog zitten in de herfst/winter. 

En zodoende werd ‘project facade’ uitgebreid met ‘project tak’ en vond ik mijzelf timmerend op ons dak om mijn spijker quotum voor de zomer nog maar eens met 800 te verhogen. U begrijpt het al, ik ben deze zomer van de ene in de andere verbazing gevallen met wat er allemaal wel niet uit mijn handen kwam. En ja, het voelt goed.

 

jobba på taket

Maar gelukkig terwijl heel Zweden zo’n beetje in brand leek te staan en ik lag te cremeren op een steiger deden we ook nog gelukkig een hele hoop leuke dingen tussendoor. Hoewel we meer liefhebbers zijn van het winterse landschap zijn de verschillende meren geweldig om in te zwemmen. Het grote meer Fryken (spreekt u uit als: Fruken) waar Sunne aan ligt is een langgerekt meer wat zich van Torsby tot aan Kil uitstrekt en maar langzaam dieper wordt. Ideaal voor de kids dus! Een ander voordeel is dat er niet zoveel bloedzuigers (WTF!!!) in zitten. We reden ook nog eens naar een ander meertje om er achter te komen dat het water ver-ge-ven wat van deze zwarte vriendjes. Nou zijn ze niet heel gevaarlijk maar ronduit smerig is ook erg. 

Terug naar Fryken sjö nog maar even….We gingen heerlijk ijsjes eten bij Mormors glaskafe in Lysvik en daarna lekker pootje baaien in Fryken. Dikke aanrader (nee ik ben geen influencer die hiervoor wordt gesponsord) mocht je ooit in de buurt zijn. Heerlijke overdadige ijscoupes met verse vruchten en een uitzicht om van te smullen. Daarna dus even het bultje af om met de voetjes in het meer te staan en je dag is compleet. 

sommar simning

Ook krijgen we deze zomer steeds meer mee van het wildlife hier in Zweden. Zo spotte Chantal hier onlangs nog een eland langs de kant van de weg tijdens een fietstocht, worden we regelmatig wakker getoeterd door de kraanvogels en hebben we sinds kort een heel bijzondere gast die letterlijk aan de voordeur staat. Het is een vos die territorium houdt in de buurt en ons huis blijkt een landmark te zijn voor hem/haar (??). Soms zitten we op de bank en zien we hem door het vliegengordijn ineens bij de voordeur staan snuffelen, of loopt ie in de wei voor ons huis de paarden uit te dagen.

In het begin denk je nog: schattig, laten we wat oud brood voor hem neer leggen, vindt ie leuk joh! Maar daar zijn we toch wel snel mee opgehouden. Meneer of mevrouw acht het namelijk nodig om overal OP te gaan zitten schijten. Dan denk je dat het voor een wild dier niet uit moet maken waar je gaat zitten schijten, zolang het maar ergens in dat heeeeele grote bos is. Maar nee onze kleine rode vriend schept er een genoegen in om eerst OP een plank (serieus dit?) te gaan zitten schijten en daarna OP een matje wat we voor de hangmat hebben liggen zijn behoefte te doen. Om vervolgens, als klap op de vuurpijl,  IN (ja u leest het goed) mijn laarzen die op het platje bij de voordeur staan te kakken. I shit you not cause the fox just did. De Freek Vonken onder jullie zullen er vast een goede, aan territorium drift gerelateerde, verklaring voor hebben maar ik ben er klaar mee. Thou shall not relieveth thyself in my boots!

Fryken sjö @ Mormors glasscafé

Met het einde van de zomer in zicht kwam ook een andere mijlpaal steeds dichter bij. De dag waarop onze eigen spruit naar school zou gaan. Voor de vakantie waren we al op bezoek geweest bij verschillende scholen waar Maevis (5 jaar) naartoe zou kunnen. Het schoolsysteem is hier iets anders ingedeeld en het komt erop neer dat dagopvang en kleuterschool overlappen in de vorm van Förskola (0-5) dan komt Förskol klass (6 jaar) en dan klas 1 t/m 6 (7-12). Technisch gezien moest Meef dus naar Förskola en dat was op zich snel geregeld. We gingen op bezoek bij twee schooltjes en ze mocht kiezen welke ze het leukste vond. Kanttekening voor ons was wel dat ze dan dus bij kids van drie in de klas zou komen en we vroegen ons al hardop af of dat om Zweeds te leren niet een stapje terug was.

Ook gingen we nog op bezoek bij een andere particuliere school die begon bij Förskol klass (dus vanaf 6 jaar) om ons vrijblijvend te oriënteren voor het jaar na de Förskola. De vrijblijvendheid bleek echter een heel stuk minder omdat het een heel kleine school is (50-60 leerlingen) met wachtlijsten voor de verschillende klassen. En was me een leuke school, niet normaal! Particuliere school klinkt heel posh maar het is een school waarin het vooral gaat om beleven, spelend leren, saamhorigheid en een grote voorliefde voor de natuur. Koren op onze molen en tijdens de rondleiding bleek Meef het ook heel erg leuk te vinden…allleen die wachtrij, tja. Gelukkig kwam Anna, de directrice die ons rondleidde, er zelf mee. Omdat Meef zo bloed bijdehand is (soms ook wel heul vervelend) was het misschien een idee om een jaartje eerder te starten in de Förskol klass want daar was nog een plaatsje vrij dit jaar? Dat lieten we ons natuurlijk geen twee keer zeggen en dat is tot op heden een hele goede beslissing gebleken.

Al bijna drie weken gaat ze nu alleen naar school en begint ze mij al te verbeteren wanneer ik volgens haar iets niet goed zeg in het Zweeds als we een pakketje ophalen. (Yep, shot down by a five-year-old) Ja we zijn trots als een eland met 7…ehrrmmm.. staarten dat ze zich staande houdt op een school waar niemand haar nog kon verstaan en ze niets begreep van wat er gezegd werd. Nu gaat ze elke dag met heel veel plezier naar school en is ze helemaal het jetje. Fijn dat deze horde ook zo makkelijk is genomen. 

Wij rommelen nog even verder in het Zweedse land….

Hej då!

Mèhhh, I just shat in your wellies mate!

Zweedse dingen

Dotzirk 2017 © | No pixels were harmed making this website

Visit Dotzirk instagram