Zoeken

sverige-flag

Nu we uitgekerst zijn, sneeuwpoppen bouwden in de tuin voor oud en nieuw en Nederlanders moesten ontwijken in de Lidl is het toch echt tijd voor de grote zoektocht. Een zoektocht naar een thuis en een zoektocht naar werk. Omdat een thuis toch wel de grootste prioriteit geniet is het dus vooral zoeken op Hemnet.se en Blocket.se naar huizen. De grijze oude dame brengt ons trouw naar ieder denkbare uithoek van Småland als we weer eens op toer zijn om soms met, maar vaak ook zonder afspraak een huis te gaan bekijken. 

En dat is vreemd genoeg dan helemaal niet erg om twee uur in de auto te zitten want het landschap blijft hier adembenemend mooi. Tel daarbij op de rustige ‘snelwegen’ waar je heerlijk met 90 km/u kan cruisen en onze dag kan niet meer stuk. Onze eerste toer brengt ons langs drie huizen waar we geen afspraak of zogezegd een ‘visning’ voor hebben. Er zijn er in ieder geval 2 die als ‘Fritidshus’ te boek staan dus die zullen waarschijnlijk niet direct bewoond zijn. De andere zien we dan wel of er iemand wel of niet thuis is.

De eerste is er 1 uit de categorie: ‘projectje’. Mooi, oud met een flinke lap grond erbij en met niet teveel buren (header foto). Heel leuk maar dan moet alles eruit geslagen worden en ligt een direct woongenot niet in het verschiet. Mooi als je twee rechterhanden, zeeën van tijd en een huurhuis hebt waar je nog wel even in kan verblijven. Gaat em niet worden dus…

Bomen

Het tweede huis is op Hemnet heel nifty gefotografeerd….je zou op de foto niet zeggen dat het midden in een WOONWIJK (!!??) (not again!) ligt. Inclusief speeltuin ernaast voor de buurtkinderen. Neen dank u, wij rijden nog even verder….Het laatste huis voor die dag blijkt ook niets te worden. Het blijkt een dorpje van een handvol huizen waar we direct door de ‘burgemeester’ worden aangesproken die ons (wanhopig haast) de regio, het dorp en het huis probeert aan te prijzen. Beetje te hutje mutje gevoel met een paar huizen op een hoop. Wij gaan weer lekker naar huis naar de houtkachel. 

Omdat het hier met dit seizoen een stukje eerder donker is lijken de dagen in een rap tempo aan ons voorbij te trekken. Het is hier nu rond vieren echt al donker. Dat zorgt ervoor dat als je iets wil doen je dat het liefst zo vroeg mogelijk op de dag doet (lukt eigenlijk ook nooit) want anders is de dag alweer een heel eind voorbij. Het voelt eerst gek maar het is eigenlijk wel heel prettig en geeft een echt wintergevoel. Benieuwd hoe dat in de zomer is als de dagen wat langer zijn dan we gewend waren…watch this space.

We hebben ook wel eens geen sneeuw

Dat wintergevoel (ja, bruggetje…) mag ik ook weer eens ervaren als we besluiten naar een ‘visning’ te gaan van een huis net onder Tranås, een uurtje rijden bij ons vandaan. De ‘visning’ is echter om 16:45 (dus al pikkedonker), het weer is slecht, de weggetjes kronkelig en onverlicht. Omdat de inkt op mijn rijbewijs amper droog is (lees: nog maar een klein jaartje in mijn bezit) wordt mijn rij-ervaring weer op de proef gesteld. In de pocket zullen we maar zeggen, maar holy shit dat was even spannend. Voor het slapen gaan nog maar even op zoek naar een echte Zweedse auto voor de toekomst. De oude grijze dame zal toch plaats moeten gaan maken voor een Zweedse god die ons veilig van Å naar B kan brengen. Met pijn in mijn hart dat wel.

Als we bij het huis aankomen blijkt het zonder gein een hobbit huis te zijn waar ik met mijn bescheiden 1.86m mijn hersenpan kan masseren aan het plafond. Meef vraagt nog even wat dan haar kamer wordt maar daar zijn we snel uit. Geen van allen. We nemen uit beleefdheid nog een folder van de makelaar aan en begeven ons achterwaarts weer naar de deur waar onze schoenen staan om ons gezwind huiswaarts te spoeden.

Hånger Ekliden (bron: Länsförsäkringar Fastighetsförmedling AB)

Een laatste huizenjacht dag brengt ons naar een veelbelovend huis wat net buiten een klein dorpje en midden in het bos ligt met geen directe buren. We worden rondgeleid door Anton de makelaar en proberen niet al te enthousiast over te komen. Het huis is perfect onderhouden maar zou voor ons nog wel wat aanpassingen mogen hebben. Tot nu toe het meest veelbelovende huis.

Een andere afspraak hebben we daarna met makelaar Jimmy die ons ‘rondleidt’ in huize Hånger Ekliden. Bij aankomst voelt het al meteen niet goed en hadden we beter gelijk kunnen omdraaien. Maar ja, we zijn er nu toch zullen we maar zeggen. Jimmy weet ons te vertellen dat het huis van een oude man was die geen familie meer had en het huis dus eigenlijk gewoon zo snel mogelijk van zijn lijstje af moet. Ik heb het gevoel dat we op de set van de Shining van Kubrick terecht zijn gekomen. Grote lappen schreeuwerig psychedelisch behang lachen ons naargeestig toe. Ik verwacht elk moment de tweeling tegen te komen die vraagt of we for ever and ever met ze komen spelen….ieeekkkkssss. Wegwezen dus!

Mooi toch

Ons laatste huis van die dag lijkt al snel een droom die in duigen valt. Laten we zeggen dat de foto’s heel goed waren. Het blijkt een huis uit de 17e eeuw (en dus heeeeeel erg laag) wat diep in het bos staat. Op zich perfect zou je denken, het is echter de lokale houtkap industrie die er zijn opslag heeft van omgehakte bomen en het Deense echtpaar wat onder geen beding met de prijs wil zakken wat ons doet besluiten om hier niks van te willen maken. Jammer, het zag er zo leuk uit.

Ondertussen rekenen we verder met het veelbelovende huis en merken we dat er toch nog wel wat water bij de wijn moet. We besluiten nog een bezichtiging te doen en dan een handyman mee te nemen om inzicht te krijgen in de financiële gevolgen van onze aanpassingen die we zouden willen doen. Uit alle bezichtigingen blijkt dat de mensen in Zweden geen/weinig geld voor een goede badkamer overhebben dus daar valt al een hoop werk te verrichten. To be continued….

Volgende week een koffiemoment op Jönköping University voor wat hopelijk een job opportunity is…

Thuus

Huizenjacht

Dotzirk 2017 © | No pixels were harmed making this website

Visit Dotzirk instagram